Korzystając z okazji, jaką była rocznica urodzin Kena Robinsona, przypominam zasady, które sformułował jako „zadania i zasady kreatywnego przywództwa” (zrobił to w książce „Oblicza umysłu”).

Ten artykuł jest kontynuacją serii artykułów o kreatywnym przywództwie. W tym wpisie poruszam temat grupowego aspektu prowadzenia działań kreatywnych. Jeśli ominął Cię pierwszy z serii artykułów, to znajdziesz go tutaj: Jak być kreatywnym liderem – część 1.

W swoich pracach Ken wiele uwagi poświęcał warunkom, jakie muszą być spełnione by kreatywność mogła rozkwitać (indywidualna, jak i zespołowa). W dzisiejszym wpisie przybliżę Ci 3 zasady o charakterze grupowym.

Zasada 4: Kreatywność rozwija się dzięki różnorodności

Robinson podkreśla, że jednym z ważniejszych zadań lidera jest formowanie kreatywnych zespołów. To lider decyduje o doborze ludzi do konkretnych projektów, a wybór ten może często determinować finalny efekt pracy danego teamu. Nie chodzi tutaj o potencjał tego, czy innego pracownika. Chodzi raczej o systemowe podejście do kompletowania zespołów projektowych.

Robinson wyjaśnia to w taki sposób: kreatywne zespoły są zróżnicowane, (…) a kreatywność w organizacji bywa często interdyscyplinarna. Czy to w organizacjach badawczych, czy firmach handlowych, najlepsze kreatywne zespoły skupiają ludzi z bardzo odmiennych środowisk: inaczej myślących, często w różnym wieku i o różnej płci albo z odmiennym podłożem kulturowym czy doświadczeniem zawodowym. (…) Bardziej zróżnicowane zasoby ludzkie firmy umożliwiają jej bycie na bieżąco z potrzebami zmiennego środowiska kulturowego, w którym prowadzi działalność. Stanowią również obfite źródło zróżnicowanych punktów widzenia, koniecznych do utrzymywania kultury innowacji.

Zasada 5: Kreatywność kocha współpracę

Jedną z tajemnic kreatywnych liderów jest dobór odpowiednich osób do zespołów projektowych (o tym było mowa powyżej), drugą z tajemnic sukcesu jest odpowiednia organizacja pracy takich zespołów (zwiększająca prawdopodobieństwo skutecznej i twórczej współpracy).

Jak wyjaśnia Robinson, do twórczego sukcesu niezbędne jest współdziałanie oparte na częściowej improwizacji (nigdy bowiem nie wiemy, jaki będzie finalny efekt pracy kreatywnej). Ważne jednak by ta improwizacja spełniała kilka warunków, z których kluczowym jest brak krytyki podczas momentów nastawionych na kreację. Robinson, za Timem Brownem z IDEO, wskazuje, że kreatywny lider stara się doprowadzić do takiej współpracy w zespole, która raczej wzmacnia niż osłabia kreatywne procesy poszczególnych osób; wprowadza dyscyplinę, ale jednocześnie jest elastyczna i otwarta na nieoczekiwane możliwości. Jak pisze dalej Robinson: takie współdziałanie ma przynieść korzyści z wzajemnego stymulowania obszarów specjalizacji.

Zasada 6: Kreatywność trwa

Łatwo się domyślić, że zasada ta odnosi się do czasu, jaki jest potrzebny do wypracowania twórczych pomysłów. Robinson wskazuje, że rolą lidera nastawionego na budowanie kreatywnej organizacji jest dawanie współpracownikom czasu i przestrzeni na rozwijanie twórczych pomysłów.

***

W kolejnej trzeciej – i zarazem ostatniej – części artykułu dowiesz się jaką rolę pełnią aspekty kulturowe w kontekście kreatywności.

Jeśli chciałabyś/chciałbyś prowadzić procesy kreatywne w zespołach, to sprawdź szkolenie “Jak mieć dobre pomysły?“.

lukasz-blog

Łukasz Maźnica – ekonomista, trener Design Thinking, badacz doświadczeń użytkowników z 5-letnim doświadczeniem w badaniach jakościowych i ilościowych.

Wykorzystano zdjęcia: Nagłówek: Chang Duong,  Zdjęcie 1: Christopher Burns Zdjęcie 2: Antonio Janeski, Zdjęcie 3: Helena Lopes

facylitacja Kreatywność